Ssssst….

De tijd ontbreekt simpelweg voor het schrijven van verhaaltjes. Alleen als ik wacht op een vliegveld of aan het reizen ben met zo’n grote metalen vogel komt er soms wat van. Thuis probeer ik te werken en ondertussen papa te zijn en dat bevalt prima. Maar verhaaltjes die de moeite waard zijn om te lezen komt er niet van. De andere reden is Facebook. Daar verschiet ik mijn kruit. Daar kan ik wel tussen de dagelijkse activiteiten door even een paar regels tekst kwijt en voor mijn gevoel ben ik het dan klaar. Over hetzelfde nog een verhaal op deze webpost schrijven voelt als een herhaling van zetten.

Het is dus iets stiller maar dat komt vanzelf weer. Aanrader kan zijn om naar Facebook te gaan. Daar is mijn visie korter en soms krachtiger.

Even iets stiller dus maar ik denk dat ik de webpost voorlopig wel in leven laat.

Geef een reactie