Winterkampioenschap?
Door Frits van Eldik
Ze doen het echt. Ze rijden echt de laatste race van de A1GP in Mexico op 24 mei! Hoe dom kun je zijn… Ik melde al eerder dat dat weekend de Indy500 en de GP van Monaco op het programma staan.
Het was een winterkampioenschap toch?
Neem team Nederland. Leuk dat Dennis Retera misschien kan rijden want Jeroen en Robert kunnen niet. Of kijk naar RTL. Die hebben eerst de GP en dan ‘s avonds de Indy500. Als je dan toch loopt te kloten met je kampioenschap en er toch geen visie achter zit dan had ik wel een locatie gevonden in Azië. Begin je de dag met A1GP, dan Monaco en dan de Indy500.
Deze klasse heeft mijns inziens geen enkel bestaansrecht meer. Het idee klinkt leuk, het werkt niet, het zal nooit werken en dus zou ik er gewoon mee stoppen. Moet je eens een sponsor vinden voor een klasse waarvan je niet weet waar er gereden wordt, wanneer en hoe het op televisie wordt uitgezonden! Journalisten kwamen er al niet of nauwelijks en dus ga ik er van uit dat we A1GP niet meer terug gaan zien in het volgende seizoen. Natuurlijk vind ik het als klasse beste leuk om naar te kijken maar het zijn fantasten die het niet zakelijk bekijken.
Mij wordt vaak gevraagd waarom ik geen A1GP doe… Ik moet van autosport leven evenals Daniel. Wij moeten dus maandelijks meer geld verdienen dan we uitgeven. Ook wij hebben hypotheken, moeten betalen voor vliegtickets, huurauto’s, hotels, internetverbindingen en de dagelijkse schijf van vijf… Ik vraag dan waar voor mij de winst zit om naar Nieuw Zeeland of Mexico af te reizen? Of zou men denken dat de dagbladen 1500 euro voor een foto betalen?
Autosport is voor ons werk en voor velen gelukkig een hobby. Alleen zijn er mensen die autosportje willen spelen die beiden door elkaar halen.
300
Door Frits van Eldik
Het is groot feest in Kuala Lumpur. De hele week staat in het teken van Olav’ 300ste Grand Prix. Er zijn zowel festiviteiten op het circuit als in de stad. De beste man wordt in de bloemetjes gezet door Bernie en de teams. Er zijn zelfs teams die met teksten aangaande dit heugelijke feit op de auto gaan rijden. Probleem is dat Olav niets mag weten. Zo zullen wij hem morgenavond meenemen naar de stad en als verrassing zal daar zijn naam op de ene toren worden geprojecteerd en op de andere zijn leeftijd… ik bedoel 300. De Twin Towers zullen even van Ollie zijn. Om 22.00uur is er dan een groots vuurwerk en begint het besloten feest waar alleen genodigden welkom zijn. Woensdag is rustdag alhoewel Flavio heeft aangegeven dat ze eventueel ‘s avonds een BBQ in ons hotel willen organiseren. Donderdag wordt op het circuit de weg achter de paddock naar Olav vernoemd. Ollie Av….
Vrijdag begint met een groepsfoto met alle coureurs en het stralende middelpunt en als twee konijnen uit de hoge hoed zullen Allard en Jack ten tonele verschijnen die dit weekend samen het pitreporterschap op zich nemen. Ik weet nu al dat het hem niets doet maar hij gaat lunchen met Bernie Ecclestone. Zaterdag is een relatief rustige dag voor de speaker van dienst al zullen al zijn collega’s het glas heffen rond het middag uur in de paddock. En ‘s avonds mag hij met zijn beste vrienden gaan eten. Vroeger gaf TAG Heuer een klokje cadeau maar die zijn geen Formule 1 partner meer. Maar wij hebben TW Steel bereid gevonden om hun instapmodel af te staan voor de gelegenheid.
Zondag proberen ze hem 1 minuut stil te krijgen vlak voor de start van de race. Voor de zekerheid heeft Patrick Hendriks, de techneut, een kuchknop gemaakt die we van buiten de copo kunnen bedienen want normaal blijft deze man praten zeker vlak voor de start van de tweede race van het seizoen. Op de startgrid zullen de rijders bordjes vasthouden met teksten die wij hebben verzonnen omdat je niet kunt verwachten van coureurs dat ze zelf een pakkende tekst kunnen verzinnen. Als de camera’s dan over de grid gaan zullen ze die tekst voor de camera houden. Alleen Barrichello wil zelf een bordje maken maar vroeg vervolgens wel hoe je ‘godverdomme’ en ‘neuken in de keuken’ schrijft.
Het zal zondag niet lang onrustig blijven in Kuala Lumpur aangezien Olav ‘s avonds gewoon terug naar huis vliegt. Dat is dan wel het moment dat ik mijzelf in de schijnwerpers zet. Als Olav er 300 deed dan moet ik toch over de 250 heen zijn. Ik heb het nooit bijgehouden maar het moet na te tellen zijn. Niet dat ik dat ga doen want ik hecht er niet echt waarde aan. Eigenlijk moet ik me schamen dat ik niet iets doe waar de mensheid echt wat aan heeft…. Die 300 haal ik misschien nog wel al zal ik het niet merken… 300 is best veel hoor!
Olav heeft een heel groot aandeel gehad in de populariteit van Formule 1 en autosport in het algemeen in Nederland. Hij maakt van een saaie optocht een spannend verhaal. Hij is het boegbeeld van RTL GP al ben ik van mening dat ook de mannen en vrouwen achter de schermen wel een pluim verdienen. Ik zou zeggen minimaal een glaasje prik en een plakje cake aanstaande zondag. Hoewel. Voor de meeste is het ochtend. Dan wordt het dus ontbijtkoek en een kopje thee. Hulde voor de mannen en vrouwen die al jaar in jaar uit bij RTL en SBS zorgen dat Olav zijn verhaal kan doen. Geloof me dat het in Hilversum een stuk saaier is dan op de locatie van de Grand Prix.
Bij deze feliciteer ik Olav. Hoewel dat is weer stom want hij zit een paar kamers verderop, gaan we zo ontbijten en de rest van de dag klieren aan het zwembad en vanavond eten bij Mrs. Peggy…. Ik geef hem straks wel live knuffel…
ABSOLUTE ONZIN
Mooi Licht
Door Frits van Eldik
Maandag om 18.30uur bedacht ik deze foto… Toch fijn als het dan lukt!
Geschiedenis
Door Frits van Eldik
Als er dan toch geschiedenis wordt geschreven, dan graag op mijn eigen manier. Ik stond vanavond helemaal alleen toen ik het podium fotografeerde. Schuin voor me stonden zeker 70 collega’s allen hetzelfde beeld te maken. Ik ben er dus bijna zeker van dat ik de geschiedschrijving op mijn eigen manier heb vastgelegd… Dat voelt goed!
Een Goed Begin…
Door Frits van Eldik
Hoewel ik de race lastig kon volgen weet ik dat er genoeg gebeurde en dat BrawnGP de eerste race een één/twee scoort is geweldig! Je zult toch niet gekeken hebben… Ach, volgende week is er weer een kans!
RaceDay
Door Frits van Eldik
Het begon gewoon goed in Melbourne. Op maandag kreeg ik mooi avondlicht en kon ik een skyline foto maken die niet zou misstaan als ansichtkaart bij de lokale kiosk. Maar belangrijker dat moment van zon en een bliksembezoek aan het circuit zorgden dat ik een definitief aanvalsplan had. De dinsdag begon met een mooie ochtend en sfeervol ontbijt op Brunswick Street. Ik realiseerde me dat sommige mensen slechts één keer in hun leven naar Australië kunnen vliegen en dat ik een bevoorrecht mens ben dat ik niet genoeg vingers en tenen heb om het juiste aantal hier op te schrijven. Ik ben zeer gemotiveerd om dit jaar mooie dingen te maken en zolang ik dat gevoel heb voelt een raceweekend alsof ik een Red Bull verslaving heb.
Dinsdagmiddag reed ik mijn rondjes over het circuit om te kijken of alles was zoals ik voor ogen had en maakte een paar veranderingen in mijn plan van aanpak om daarna gewoon even te gaan shoppen. Wie wil er nu geen Fudge in zijn haar smeren en dus kocht ik voldoende potten om het hele jaar te kunnen stylen zonder dat ik Leco nodig heb en zat een uurtje in de boekwinkel te bladeren.
Woensdag was om me definitief te installeren op het circuit. Internet, een goede werkplek in de fotografen-ruimte een kluis om je spullen op te bergen. Even wat handen schudden en toen nog één keer de stad in. Terrasje, broodje, Spaatje… Nog even naar de tijdschriften winkel die ik pas een dag eerder ontdekte op het moment dat het daar een dag eerder sluitingstijd was en liet daar nog een paar kwartjes vallen die ik later in het weekend wilde omzetten in onbetaalbare foto’s. Geloof me dat is leuker en minder risico dan dat proberen te doen doen in het casino. Overigens eindigde daar wel mijn dag. Even wat gegeten met de RTL-mannen en toen een blik geworpen in het casino.
Sinds donderdag heb ik het idee dat ik woon op het circuit. Het vreemde is dat ondanks het late tijdstip van racen ik toch iedere dag rond half acht op het circuit was. Voorbereiding is het halve werk en de andere helft bestaat uit fotograferen en uitzoeken. Het zijn lange dagen maar ik ben van mening dat mijn klanten het maximale moeten krijgen voor hun euros en dat ik dus gewoon mijn dagen als werk moet beschouwen en niet als een veredelde vakantie waarin af en toe een toevalstreffer je de roem geeft die je eigenlijk niet verdient.
Ik wil ook best toegeven dat ik vrijdag even warm moest worden. De laatste serieuze actiefoto van een Formule 1 auto maakte ik in Singapore in 2008. Daar stond ik dus in bocht 5 met mijn 800mm lens. Tering wat ging het hard. Wat nou lelijke auto’s?! Visueel gingen ze even hard als voorheen. Mijn kracht zit hem in het afdrukken op het moment dat ik de sponsornaam van dienst in mijn zoeker zie maar ik was in de eerste 10 minuten al blij dat ik een auto in beeld hield. Gelukkig is het net als neuk.. ik bedoel fietsen. Je verleert het niet en dus ging ik uiteindelijk na een half uurtje als vanouds om met camera en lens.
Het weekend waar ik zo naartoe leefde zit er bijna op. Slechts de racedag heb ik nog voor de boeg. Moet nog enkele belangrijke foto’s van mijn Things To Do lijstje maken maar heb vertrouwen dat dat wel goed komt. Maandag vlieg ik naar Kuala Lumpur waar behalve het zwembad ook Aman op me wacht. Zelf vind ik dat ik beide wel verdiend heb…
Het lijkt soms alsof ik de beelden van zo’n raceweekend even uit mijn korte mouwen schud. Vaak wel, maar de foto’s die er voor zorgen dat ik mijn brood verdien, met een sport die voor velen een hobby is, vragen een goede voorbereiding. Kuala Lumpur staat voor mij al grotendeels in de steigers. Ik weet wat ik moet doen en wat ik wil doen. Wie weet is er nog ruimte voor improvisatie…
Genoeg geouwehoerd het is raceday. De dag begon met een vrolijke sms van een klant. Een maandje terug moest ik in alle vroegte een brommer fotograferen en dat deden we samen. Nu zag hij het resultaat in geprinte vorm in een magazine staan en was daar zo tevreden over dat hij me dat op zaterdagavond liet weten. Mooi… Op naar de volgende opdracht. Ik denk dat Isle of Man weer een stapje dichterbij is!
Van Merksteijn?
Door Frits van Eldik
