F1-wintertest Barcelona
Door Daniel van den Hoek
Je maakt nog eens wat mee als Formule 1-fotograaf. Zo zit je op kantoor het archief bij te werken en nog geen drie uur later zit je in een vliegtuig dat je naar Barcelona brengt. Op de luchthaven nog even snel ergens een hotel boeken en een huurauto regelen en meteen door naar “Circuito de Catalunya”. Krijg de tandjes. Robert Doornbos weer in de bocht. Nou vooruit dan maar! “Nieuws”, schijnt dat te heten volgens Frits. Nou Frits, zak jij maar lekker met je pina-colada door je luchtbed, ik red me wel.
Doornbos krijgt vleugels zou je denken. Ik heb echt geen idee, want tijden bijhouden is niet aan de orde tijdens de wintertest op Barcalona. Maar gezellig is het wel! Zeker met weinig Nederlanders om je heen in de paddock! Ze testen vandaag de meest rare dingen. Zo zag ik Nick Heidfeld in de brandende zon (+4 graden Celcius) met “full-wets” rond tuffen en Nico Rosberg zijn rempunt zoeken. (Die hij miste en daardoor honderd meter grint mee pakte). Ik moet eerlijk zeggen dat ik de tests leuker vind dan de races. Ze zijn toegankelijker, meer ontspannen en nog een heel groot voordeel: ze rijden van 0900 uur tot 1700 uur. Dus de hele dag Formule 1! Nix-niet ander half uur, nee gewoon, zonder pauze de hele dag knallen. En ook leuk; ik rij gewoon met mijn eigen autootje langs de baan! Da’s handig, man!
Barcelona is wel een mooi circuit. Zeker ook voor de bezoeker, want je ziet toch best wel veel. Doorkijkjes, heuveltjes, hekjes, lijnen, licht… Ik zie ook ineens nieuwe dingen, die ik op de foto’s eerder nog niet gezien had…
Vakantie!
Door Frits van Eldik
Inmiddels heb ik echt vakantie, doe niets anders dan luieren, beetje eten en drinken. Wel vanmiddag een paar ingevingen gehad en deze maar direct opgeschreven. Heb ook even geen zin om te schrijven en dus laat ik nog maar een paar foto’s spreken. Niet schokkend maar toch…
Kwal
Door Frits van Eldik
Ik was dus niet de enige kwal op het strand. De avondwandeling werd verstoord door een uit de kluiten gewassen exemplaar.
Testen
Door Frits van Eldik
Terwijl ik probeer om met mijn Ixus een soort van vakantiereportage te maken, gaat Daniel te keer in Barcelona. Heb hem verteld dat hij gisteravond al moest gaan omdat ik het vermoeden heb dat Doornbos vandaag al rijdt. Nieuws is slechts één keer nieuws en dus een gokje waard. Als hij donderdag serieus wil testen zal hij toch comfortabel moeten zitten en dus lijkt het mij niet meer dan logisch dat hij vandaag een paar rondjes voor de vorm rijdt. Weten hoe het apparaat werkt en er dan een nachtje over slapen. Morgen meeluisteren met de rest van het team, bij de briefing zitten en donderdag goed beslagen ten ijs komen. In het ergste geval kan Daniel vast wat baankennis krijgen. Hij is er volgens mij nog nooit geweest en dus kan het geen kwaad even wat extra speeltijd te hebben.
Daniel
Door Frits van Eldik
De ‘webpost’ deel ik. Daniel schrijft ook zijn deel. Waarom? Omdat ik gewoon een simpel ventje ben die niet teveel wil weten. Deze site wordt dus door Daniel gemaakt en onderhouden. Eigenlijk doet Daniel dat met alles. Hij is mijn linker- en rechterhand, soms is hij Frits en meer dan dat. Hij kan toveren meteen computer en met name Photoshop. Nu is hij dus weer Frits. Er gaat getest worden en dus mag Daniel op pad. Toch handig dat hij ons van de week even naar Schiphol bracht. Bij vertrek nog maar even al mijn apparatuur aan hem overgedragen. Niet dat hij zelf niets heeft maar je wilt gewoon niets te kort komen. Terwijl ik dus nog een Pinacolada langs mijn smaakpapillen laat spoelen is hij dus druk met tickets, hotelkamers, huurauto’s en andere voorbereidingen voor de komende weken. Dat noem ik dus echt vakantie. Weten dat alles in goede handen is en ik slechts het spelen van de wind met de takken van de zich over mij ontfermende palmboom op het netvlies heb. Live!
Sekte
Door Frits van Eldik
Het is hier fantastisch! Het weer is niet perfect vanuit meteorologisch oogpunt, maar voor mij super! Geen volle zon, maar genoeg om met een rood neusje te wereld tegemoet te stralen. Ik heb nog geen fuck gedaan en dat gaat ook niet gebeuren als het aan de medebewoners ligt. Er is hier een soort sekte neergestreken. Ik dacht eerst dat we in een aflevering van CSI zaten, mannen in witte pakken namen bezit van het terras. Even later vrouwen in kleurrijke gewaden die de trap richting het strand afkwamen als ware het de showtrap in de Willem Ruis Show. Dat beide groepen voor lul liepen mocht hun pret niet drukken maar de onze werd er niet minder om. Als je ze dan eerst hoort zingen en vervolgens volwassen mannen ziet hinkelen, dan kan ik me echt niet meer concentreren op het door Armand Broekmans geschreven boek(je). Voor de jonge lezers van de webpost. Wilem Ruis was een soort Carlo Boshard maar dan beroemd. Dit waarschijnlijk omdat er in de tijd van Willem slechts twee Nederlandse kanalen waren. Ja echt! Vervolgens verdient ook het hinkelen uitleg. Vroeger waren er geen computers laat staan spelletjes die je daarmee speelt. Er was geen MTV en ook geen internet. Kinderen speelden toen op straat en meisjes gingen dan onder andere hinkelen. Met één been springen van vak naar vak en soms met twee benen en er was ook een steen bij betrokken. Sorry hoe het precies werkte weet ik niet, maar en volwassen vent een steen zien gooien die dan gaat hinkelen onder het toeziend oog van lotgenoten die het als geweldig ervaren is gewoonweg zielig. Uiteraard mogen ze het, maar zij denken op deze manier de vrede in de wereld te bewaren.
Dreigmail
Door Frits van Eldik
Ik heb weer eens een dreigmail ontvangen. Nee niet van een gefrustreerde Formule 1-fan die vindt dat ik geen mening mag hebben maar van mijn aanstaande schoonzus. Ik mag niet trouwen! Dat mag ik wel maar niet hier! Ze is bang dat ze wat mist, of eigenlijk haar grote trots Demi! Want trouwen moet je doen onder toeziend oog van familie en vrienden. Niet dus. Trouwen doe je samen en dus met elkaar. Wij willen vooral voorkomen dat mensen zich druk gaan maken om ons. Dat ze moeten gaan nadenken over wat ze aan moeten of nog erger dat men moet nadenken over een toneelstukje! Trouwen is bij ons gewoon elkaar diep in de ogen kijken, ‘ja’ zeggen, overtuigt zijn van elkaar en het geheel afsluiten met een kus. Dan lekker wat drinken en eten en het leven door laten draaien. Het decor is prima, de hoofdrolspelers aanwezig en bovendien in topvorm. Je weet het dus maar nooit….