Rick
Door Frits van Eldik
Ik heb alweer wat avonturen beleefd met Rick. Gisteren deden we off road en vandaag weer. Nu echter met Robert Doornbos aan het stuur. Was toch anders. Sneller zeg maar. Het grappige was dat we vorige week gevraagd werden of we het leuk zouden vinden. Ja, maar wel met een Nederlander achter het stuur. Robert dus. Ik had Christijan ook kunnen bellen, maar om de een of andere reden wilde ik direct een snel antwoord. Het was ja of nee. Robert zei ja en dus hebben we lol getrapt op de gloednieuwe off road track! Nog even een Toyota voor hem georganiseerd. Wij reden met een Hummer, maar pr technisch was een Toyota voor Robert iets handiger. Ook gloednieuw is rickwinkelman.nl. Dit is de weblog van mijn gewaardeerd e reisgenoot. Kunnen jullie kijken of ik wel de waarheid schrijf want de verhalen zouden toch ergens overeen moeten komen. En verder is er nog niet veel te beleven. Zal eens even aan Pedro de la Rosa gaan werken. Hij haalt morgen de krant en dus pas ik mijn beeld graag aan aan het verhaal!!
Heilig?
Door Frits van Eldik
Vandaag weer genoten. Vanochtend eerst naar de off road track, toen de perskamer ingericht zoals ik het prettig werken vind en even naar de soukh. Dat is zeg maar de lokale markt die erg toeristisch is. We wilden even wat drinken. Dus lopen we een hotel binnen. Bestellen we een biertje. Vervelend, voor bier moeten we achter een kamerscherm plaatsnemen, maar daar is geen ruimte meer. Of het ook in een beker mag want dan lijkt het vruchtensap. Alcohol mag niet vanwege het geloof! En waarom is er geen plaats aan de andere kant van de schermen? Niet omdat het er barst van de westerlingen! Vanavond heerlijk gegeten met vrienden van de organisatie en de FIA. Top restaurant en beetje op de hoogte gehouden door vriendinnetje over het voetballen. Zij vond de film op ander net echter belangrijker dus na 2-0 is ze het even kwijtgeraakt. Geeft niet, ze blijft leuk! Heel laat kwamen we weer aan in het hotel toen de bar lonkte. Voor de lokale bevolking is het vandaag vrijdag en dus stapavond. Dus zit de bar of club vol met mannen in jurken en lijkt het alsof er een blik Oost Europeesche dames is opengetrokken. Nee niet voor ons. Terwijl hun vrouwen zwaar bedekt de dag doorstappen, neuken de heren arabieren er lustig op los met meisjes die een beter bestaan proberen op te bouwen door hun lichaam te verkopen. Daar is niets mis mee, maar zeik dan niet over onze korte broeken en dergelijke. Was is er mis met mijn kuiten? Bahrein heeft bijna geen olie meer, maar dankzij de brug naar Saudi Arabië hebben ze tot in lengte van dagen inkomsten. Gisteren begon dus hun weekend en er was file op de brug. Er is hier echt niets te beleven geen enkele vorm van entertainment. Tenzij je Arabier bent. Dan mag je een hoertje uitzoeken. Vreemd. Er gaat geen enkele vorm van respect uit naar de meisjes. En onderling zijn de heren heel stoer. Het is een zielige bedoeling maar de meisjes stralen. Thuis hadden ze het nog slechter. Werken een half jaar en gaan dan terug naar hun familie. De we3sterlingen die werken in Bahrein vliegen in het weekend naar Dubai. Daar is het namelijk net even iets gezelliger. Al was het maar de Wild Waddi….
Olav
Door Frits van Eldik
Heel even wil iets kwijt over vriend, collega, zakenpartner Mol. Olav maakte zijn debuut in de Porsche Challenge op Zandvoort en ik was blij verrast. Kijk sturen kan ie maar dit is toch een echt monster. Er was vrijdag een soort van spanning en zaterdag ging er veel fout. Maar zondag. Zondag regende het hard en Olav stuurde zijn auto als tweede snelste rond. Rustig, verstandig en beheerst. Reed door plassen alsof het bij een bushalte was en werd een beetje mijn held. Okay hij was iets te snel weg. Dat wil zeggen bij de rollende start was hij zijn voorligger al voorbij voor de start/finishlijn. Maar inclusief stop&go reed hij zijn auto naar een vijfde plaats. Hij heeft in ieder geval weer recht van spreken als hij zich uitlaat over racesituaties. Overigens was het ook een genot om weer autosport bij RTL te zien. Het was duidelijk de eerste aflevering, maar het begin is er. En Allard mag wekelijks met zijn racebaan spelen. Sommigen leggen zo’n ding op zolder en anderen nemen afscheid van dit stuk speelgoed op hun twaalfde. Maar Allard gaat het gebruiken om racesituaties uit te leggen. Nu maar hopen op een startcrash. Overigens is Allard sinds kort ook RaceReport medewerker. Ach, eigenlijk hebben we iedereen die serieus met autosport bezig is wel in onze stallen. De basis is sterk en dus gaan we de lezer nog maar verwennen. We werken hard aan veranderingen in de hoop een nog duidelijker stempel te drukken op autosport verslaggeving. Grappig is dat adverteerders opkeken van onze plannen. Ze hadden begrepen van onze concurrent dat we ‘dood’waren. Ach, ook hier zal blijken dat degenen met de grootste bek er keihard op zullen vallen op zullen vallen. Ook een trend die zich voortzet in de autosport. Ondertussen zit ik op het circuit in Bahrein. Alles klopt en alles werkt. Ik denk dat ik vanmiddag vrij mag. Toch?
Vliegen
Door Frits van Eldik
Weet je. Kun je een filmpje kijken is het die zeikfilm van Bridget Jones. Naast mij ligt Rick te slapen al dromend van vrouw en zoon. Ik tuur uit het raampje en kijk de duisternis tegemoet. Irak. We vliegen net niet over Bagdad. Bagdad is overigens ook de naam van een hele foute tent in Barcelona, maar dat terzijde. Ben net heel even in de galley wezen kijken. Het keukentje van deze 767. Maar het was niet echt gezellig. Ooit leerde ik mijn vriendin op die manier kennen. Ja, ik had aan tien minuten genoeg om indruk te maken. Haha. Zij ook. Tenminste, het duurde uiteindelijk twee jaar voor we elkaar echt serieus namen. Had nooit vlinders en zij ook niet. Het bleef bij koffiedrinken of vluchtige ontmoetingen op de route als zij toevallig op bestemmingen was waar ook ik verbleef. Het is dan dus een vreemde gewaarwording als ineens die vlam in de pan slaat. Nee, op deze vlucht is er geen enkel risico op enige verhoging van welke temperatuur dan ook. Uiteraard zijn ze aardig maar liefde maakt blind en dat schijnt twee kanten op te werken….
Bahrein
Door Frits van Eldik
Ach in december was ik er nog en nu voor mijn gevoel alweer. De KL 453 bracht ons er. Het is eigenlijk een klote vlucht. Zes uur vliegen naar Abu Dhabi, daar een uur aan de grond en dan een heel kort vluchtje naar het , op voorhand, beloofde land. Het is ook een klote vlucht omdat de KLM er een toestel voor gebruikt dat het net niet is. Een 767 is na verwend te zijn bij Malaysian vorige week, niet echt van deze tijd. De tijd doden kun je alleen door te lezen want een beeldschermpje met je eigen films is er niet. We wilden een upgrade naar business-class. Deze zat echter vol en dus hebben we een overgewicht aan tijdschriften en andere inspiratiebronnen. Gek genoeg heb ik weinig werk aan RaceReport in Bahrein. De opdrachten zijn duidelijk en relatief makkelijk te realiseren. Wel heb ik een uitdaging van De Telegraaf gekregen. Ik mag een leuke reportage maken waar ik graag een echte Frits van Eldik Touch aan wil geven. Het zijn twee verschillende opdrachten maar het behelst de belangrijkste man en vrouw van de paddock.Heb net al zitten schetsen aan boord van het toestel en ik heb wel wat ideetjes. Of ik ze uiteindelijk ook kan maken is de vraag, maar het is het proberen waard. Kortom, heel langzaam begint Bahrein in mij hoofd te spelen. Af en toe zie ik een filmpje voor me. Verder verveel ik me en dus dit verhaaltje. Het is een dagvlucht en dus ben ik niet echt in staat om te dromen. Dromen doe je met je ogen dicht en niet overdag met je ogen open. Wat wel leuk is is dat ik veel bekenden op het circuit heb. Via hen heb ik ook hotel en huurauto verkregen. Was in december nog hier en toen heb ik misbruik gemaakt van de situatie. Ik mocht vorig jaar met de Grand Prix niet meer gaten knippen in de hekken. In december was ik dus weer hier en dus hebben we er toen nog even 12 ‘ramen’ bij geknipt.. Kortom, ik kan mij ei wel kwijt op deze piste. Ik zal waarschijnlijk alleen tijdens de race langs de baan actief zijn. Bijna alles wat ik ga maken is in de pitlane of in de pitboxen. Kortom, ik ben klaar voor Bahrein.
Paasraces, deel 4
Door Daniel van den Hoek
Helden bestaan nog, zo weet ik uit ervaring. Ik had het gisteren tijdens de laatste dag van de Auto Telegraaf Paasraces mijzelf knap moeilijk gemaakt. Het zicht op het circuit was namelijk ongeveer 50 tot 75 meter en daarbij had ik wat last van naar beneden vallend hemelwater. Dat is nog wel te doen, maar het lastige was dat ik mijzelf had opgesloten op een plek op het circuit waar je niet even makkelijk heen en weer kan om lenzen te wisselen. Ik had namelijk een 500mm op mijn body geschroefd en met die mist en regen was dat nog knap moelijk fotograferen. Van 1 tot 4 stond ik daar weg te waaien. En toen, zomaar tussen twee races door, was daar deze meneer op de foto (ik geloof dat hij Joost heet). “Euh, jongens, ik ga even een broodje Unox halen, moet ik voor jullie wat meenemen?” Als donderslag bij bewolkte hemel klaarde het in mijn hoofd op! Koud, nat, moe en op het punt aangekomen dat ik eigenlijk geen zin meer had ging deze meneer voor mij een broodje Unox halen! Mijn hemel, de gedachte alleen al, wat een held! Op zijn dooie akkertje sjokte de heer weg met mijn 10 euro in zijn zak. Met dat tempo zou ik zéker niet op tijd terug gekomen zijn, maar de beste heer kwam terug, gaf mij het broodje en de race begon weer. En ineens had ik weer zin! Voedsel doet wonderen zo blijkt. Ook collega Daniël Rommens was blij met deze meneer en we besloten hem uit te roepen tot held van de dag.
Paasraces, deel 3
Door Daniel van den Hoek
De dag begon naar behoren, de wekker ging een uur te laat af (wintertijd, echt een aanrader!) en meteen even mijn record gebroken Huizen-Zandvoort. Ik lag om 07:15 uur nog op mijn bedje en om 08:02 uur zat ik in de perskamer. Als eerste. Dus die race had ik al gewonnen. Nu moet Phil Bastiaans het ook nog even goed doen vandaag (hij rijdt met Olav Mol samen, red.) en dan is het best een topdagje. 