Het is begonnen hoor!
Door Daniel van den Hoek
Sja, je zult maar fotograaf zijn en met een fotograaf samenwerken. En dat dan die ene fotograaf een week of 4 in het buitenland aan het werk is en dat dan die andere fotograaf nóg drukker is dan die al was!
Het is ieder jaar hetzelfde liedje. De laatste twee en een halve week voorafgaand aan de de eerste GP van het seizoen zijn we zo onwijs druk, dat veel sociale contacten daar de dupe van zijn. Het kan helaas niet anders. Het heeft niets met plannen te maken, maar blijkbaar is er een soort atmosferische reactie bij ons in de buurt, waardoor het blijkbaar allemaal ineens nu moet gebeuren. So be it.
Vanochtend in alle vroegte Frits afgezet op Schiphol, daarna meteen door naar kantoor en aan de slag voor het eerstvolgende nummer van RaceReport. Heerlijk, het is begonnen! Redactieplanningen worden continue gewijzigd, beeldopdrachten vliegen over tafel en de vormgevers zijn er maar druk mee de komende week. Voor mij zijn deze weken extra slopend, want ik moet noodgedwongen in dezelfde tijdzone leven als de ploeg op lokatie. Dit om feedback te kunnen geven en eventuele wijzigingen meteen door te kunnen voeren en dat op een tijd dat het hen het beste uitkomt. Immers, zij stoppen met werken als Nederland zo’n beetje net wakker is. Daarna komt er voor mij hier dus een gewone Hollandse werkdag bij. Want de toko moet doordraaien en er moet tenslotte wel brood op ons plankje. Lange dagen, maar met super mooie resultaten. Wedden?
Zus en Zo
Door Frits van Eldik
De laatste weken zijn gek. Ziek in een vorm die ik eigenlijk niet kende. De hektiek van de inhaalslag en dus de vermoeidheid. Een soort nieuwe liefde waar ik eigenlijk niet in geloof en aan wil toegeven. Toch bestaat het en heb ik erg leuke momenten beleefd. De echte test begint morgen. Heb geen enkele zin om te gaan. Nee het is niet die liefde, maar gewoon teveel dingen die nu nog door mijn hoofd spoken. Zodra ik in het vliegtuig zit ben ik letterlijk en figuurlijk van de wereld. Dan heb ik rust, dan kan ik slapen en wegdromen naar Albert Park. Kan ik mijn creativiteit kwijt en ga ik optimaal genieten van de eerste Grand Prix. Eerlijk gezegd kijk ik meer uit naar de periode tussen de twee Grands Prix in. Vandaag mocht ik nog even naar de fotovakbeurs in Nieuwegein en bij de familie langs. Van dat laatste heb ik een beetje spijt. Iedereen had daar griep of net gehad. Wilde aanvankelijk niet gaan maar vond dat lullig. Nu voel ik me verkouden en heb het koud. Maar ik heb toch geen tijd voor griep of verkoudheid. Zaterdag was ik even bij een vriendje die in de buurt van Antwerpen een herenkleding zaak heeft geopend. Mooie winkel en prachtige collectie. Was gezellig dagje uit. In het kader van leer elkaar beter kennen mocht de vrouw die mijn hart veroverde mee en was de enige smet die dag haar zus. Gaat gelijk bijdehand doen en zeggen dat ze deze webpost leest. Dan vraag je om wat extra aandacht. Maar ze moet wel leuk zijn want ik hoor dagelijks verhalen en daar is niets negatiefs bij. Wel moet ik veel aan De Poema’s denken. Het Houten Hart is een nummer dat op dit moment op mij slaat. Voel dat ik niet voor 100% wil toegeven aan iets dat best mooi zou kunnen worden. Maar geef me de tijd en wie weet word ik dan wel gewoon huisvader. Uiteraard wel met een ADSL aansluiting en een groot Whiteboard voor ideeën en schetsen…. Kan iemand me van al mijn ideeën afhelpen. Soms ben ik zo vermoeiend!! Morgen dus in het vliegtuig naar Melbourne. Vandaag was er al paniek. De andere helft vloog vandaag. Dus vanochtend telefoon. ‘Waar blijf je we staan te wachten bij het inchecken’. Even miscommunicatie. Ik moest vandaag namelijk naar mijn vrienden van Canon, Lexar, Tamrac, Leica, Calumet en The Sample Factory. Het minste wat je moet doen is namelijk met een goed gevoel je seizoen beginnen. Bedankt vrienden!
Het Pakken der Tas
Door Frits van Eldik
Haastig reed ik vandaag door het land. Ik moest nog wat mensen en bedrijven bezoeken voordat ik naar Melbourne af kan reizen. Ook wilde ik nog even een zomercoupe en dus mocht m’n kapster even met de tondeuse aan de slag en nu ben ik thuis!! Moe en zit me te bedenken wat ik nog moet doen. Vandaag werd me gevraagd hoe laat ik vlieg en of ik mijn tas al heb gepakt. Had geen idee hoe laat en die tas pakken moest ook nog gebeuren. Vanmiddag bij Tenson een verrassingspakket opgehaald en dus gaat die kleding mee en de aanvulling op dat kledingpakket pak ik wel uit de kast. De laatste dagen zijn echt een gekkenhuis en dus kijk ik eigenlijk uit naar de ‘rust’ van het vliegtuig. Beetje lezen, beetje relaxen, beetje film kijken en slapen. Vanmiddag belde Robert Doornbos vanuit Moskou met de mededeling dat ook hij de tussenliggende periode in Maleisië door gaat brengen. En wat is er nou leuker dan een vakantie met Olav, Jack en Frits?! Hij wil trainen onder de omstandigheden die Maleisië berucht maken, warm en vochtig. Waar hij dat uiteindelijk doet maakt niet uit, maar dat we elkaar ergens gaan zien is zeker! Misschien heb ik er morgen wel zin in, maar wil vanavond vooral vroeg naar bed. Slapen!
Karten
Door Daniel van den Hoek
Voor het complete RacReport team viel onze kartdag van gisteren onder het kopje Nationale Autosport. Er zijn er een paar die kunnen redelijk karten, maar het gros van ons team kart niet zo vaak. We hadden een uur lang om rondjes te rijden op een speciaal voor ons afgesloten baan, dus na een kwartier kwamen de eerste RSI klachten al te voorschijn. Polsen, onderarmen en schouders kregen er zwaar van langs. We sloten het uurtje rondhobbelen af met een heuse race waaraan ook Tom meedeed. Mochten er mensen nog ambities hebben gehad gisteren om door te breken als officiele karter, dan zijn die nu definitief van tafel geveegd. Zoals het hoort werden we opgesteld op een startgrid waarbij de langzaamste vooraan stond en de snelste achteraan. De instrukties waren duidelijk: eerst ‘rood’ en bij ‘groen’ geef je hard gas, rem je niet meer en begin je met sturen. Nog geen tiende van een seconde nadat het rode licht aanging (het duurt nu nog een kleine 20 seconden voor het groene licht aangaat) zie ik in mijn ooghoek een uiterst donker gevaarte aan komen denderen, tussen de rijen door. Het was Frits die als een ware kamikaze vast was begonnen met zíjn race. Zijn enige doel was: niemand gaat mij voorbij. Dat is hem aardig gelukt, want er was constant een heuse file op de baan. Niemand kon er meer langs, alle hoeken waren afgeschermd. (Of je werd dusdanig klemgereden dat remmen als enige optie gold. De eerste bocht was nog wel het leukst: het had iets van Spa Francorchamps 2000. Een enorme startcrash en een opeenhoping van metaal, rubber en meegebrachte helmen was het gevolg. Nog voordat ik door had waar de voorkant van mijn kart zich bevond, kwamen de koplopers er al weer aan. Dit alles nog voordat uberhaupt het groene licht officieel was aangegaan. Het heeft in het geheel niets geholpen dat ik mijn monteur van het kartcentrum van tevoren gevraagd had “ik hoef niet sneller, als de rest maar langzamer gaat”. Ook de meegebrachte Bridgestones hielpen niet veel. Na drie rondjes reed iedereen achteraan, Tom vooraan en belandde er hier en daar karts in de vangrails, bandenstapels en pits. Ik hoorde dat er negen karts gesloopt waren. We dropen af als trotse verliezers, maar gierend van de lach. Het was met recht een Coronel’s Crazy Night. Waarvoor dank!
Karten
Door Frits van Eldik
Wat doe je als je vriendin in Barcelona zit, je personeel bijna klaar is voor het seizoen en ik me begin te vervelen. Dan ga je karten. Dan bel je Tom C en vraag je of je vanavond even kunt komen spelen. Dan bel je alle harde werkers achter de schermen en gaan we een feestje bouwen. De strijd wordt hevig. In een tijdbestek van een uur worden er allerlei illegale praktijken geuit. Er worden banden gehaald bij Bridgestone, brandstof aangepast, helmen en handschoenen gehaald en gebeld met de afdeling techniek van de kartbaan voor de best geprepareerde kart. Het restaurant is geboekt en dus lijkt het op een bedrijfsuitje. Niet dat ik daar zin in heb maar de gedrevenheid en vrolijke gezichten van de directe omgeving zorgt voor het juiste resultaat. Ik zal me inhouden. In de basis ben ik wereldkampioen. In alles dan, want ik weet alles beter. Hoewel. Ooit gooide ik de complete Winkler Prins weg omdat ik een vriendin had die echt alles beter wist. Heb ik veel van geleerd. Ze begon een discussie ook altijd hetzelfde. Opgestoken bij de KLM tijdens het onderdeel ‘gesprekstechniek’. De grote mensen wereld is echter anders en dus is het nu ex-vriendin. Maar om terug te komen bij het karten. Ik vind het leuk, maar winnen lukt niet. Ik vecht altijd een strijd met Rick uit in de achterhoede. Dit omdat we een gewichthandicap hebben. Niet dat ik me daar voor schaam maar het is echt jammer als de redactienicht van je wegrijdt omdat hij met moeite 53 kilo op de weegschaal aangeeft en dat dan inclusief sleutelbos. Heeft echt geen verstand van auto’s laat staan in combinatie met sport. Denkt dat een handrem bedoelt is voor parkeren en de hellingproef en bij de term ‘links remmen’ zie je hem bedenkelijk een paar seconden naar zijn schoenen staren. Kortom, er zijn vanavond alleen maar winnaars. Althans zo zal ik in mijn speech na afloop proberen de gemoederen te sussen.
Staafjes
Door Frits van Eldik
Wat zal ik zeggen. Ben helemaal into lingerie en vrouwen. Sterker het gesprek ging uiteindelijk over de pil, de prikpil en staafjes. ‘Neuken voor je vaderland..’ en nog meer vrouwenpraat. Mannen schijnen vaak aan sex te denken maar vrouwen praten er over! Kortom, het was een leuke dag, lekkere lunch, mooie vrouwen en lingerie. Heb in ieder geval een paar weken om er over na te denken. Beetje wegdromen op het strand en verplicht nadenken over lingerie…. Is die vakantie dan aftrekbaar? Wel kwam ik er achter dat de meeste mannen niet echt met de tijd meegaan. Mannen horen lingerie te kopen voor hun vrouwen. Dat vind ik! En dan niet van die foute rode setjes met open kruis maar gewoon mooi en verantwoord. Inderdaad als je het goed doet kost dat geld maar je hebt krediet. Je kunt dan wel zonder gezeik naar de kroeg en voetbal. Haar vriendinnen zullen je een wereld vent gaan vinden en als er ooit een kink in de kabel komt dan tellen dit soort acties mee. Koop wel de goede maat! Te klein is klote (heb jij nog groter?), maar te groot ook (ben je afgevallen?). En denk aan haar. Niet waar je zelf opgewonden van raakt of wat je nog weet uit de Pabo gids. Verantwoord mooi en geloof me, de dames in de speciaal zaak willen je graag helpen. Zij zien graag een vent komen die in ieder geval de moeite doet. Of ik dat ook doe? Nee joh, ben ik veel te verlegen voor! Ik begrijp niets van vrouwen en alle bijkomstigheden.
GVS Internet
Door Daniel van den Hoek
Helemaal vergeten gisteren mijn spam postje te doen! Foei!
Zie alhier het logo (en als je op het plaatje klikt kom je dus op de website) van GVS Internet. Toffe toko met nog toffere prijzen! Via F1hosting zijn de prijzen van deze toko misschien nog wel het tofst! Voor pak ‘m beet vier en een halve euro per maand heb je al je eigen domeinnaam, emailadres en website. Hatsiekiedee, ik zou zeggen: tjek het even!